Mijn beste boeken ooit

Onlangs vroeg mijn nichtje aan mij: “Wat zijn volgens jou de beste boeken?”. Een antwoord daarop was dat ik inmiddels erg veel boeken hebben gelezen en gerecenseerd, maar dat ik daar geen oordeel over kan geven. Ik kan wél vertellen welke boeken ik zelf goed, héél goed of zelfs steengoed vind.

Nu dan, midden in het jaar zomaar een lijstje van mijn beste boeken, terwijl dit traditioneel een betere blog zou zijn aan het einde van het jaar of tegen de feestdagen. Maar ach, waarom ook niet? Het is tenslotte een interessante vraag om aan jezelf te stellen. Wat zijn volgens jou de beste boeken ooit?

Hierbij een geheel persoonlijk antwoord dus. Let op: de volgorde zegt niets over mijn voorkeur.

De blinde huurmoordenaar – Margaret Atwood

Vroeger had ik wellicht geschreven: op eenzame hoogte staat nog steeds het boek van Margaret Atwood ‘De blinde huurmoordenaar’. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik inmiddels meer boeken heb gelezen die de kwaliteit van dit boek benaderen. Maar nog steeds al eerste vermeld dus. Waarom ik dit boek zo mooi vind? Technisch zit het geniaal in elkaar. Vijf verhalen die samen één verhaal vertellen, je moet het maar kunnen. Daarnaast is het een prachtige historische roman, raakt een gevoelige (vrouwen-)snaar en is het een boek om een paar keer te herlezen.

Stella Maris en De passagier – Cormac McCarthy

De laatste twee boeken van wijlen Amerikaanse auteur Cormac McCarthy. Een tweeluik over een hyperintelligente broer en zus. ‘Platgeslagen proza’ noemde iemand anders deze boeken. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Ik zou eerder zeggen: perfecte proza, prachtig verhaal en het mooiste afscheidscadeau dat deze cult-schrijver aan zijn lezers kon geven.

Manhattan Beach – Jennifer Egan

Telkens als ik een boek van Jennifer Egan lees denk ik: tjonge, tjonge wat kan die vrouw toch mooie verhalen schrijven. ‘Manhattan Beach’ is een van haar beste romans, qua verhaal, die ik afgelopen jaren heb gelezen. Inmiddels al twee of drie keer…

De grote cirkel

Telkens als er bij ons een klein vliegtuigje overvliegt, dan denk ik aan het boek ‘De grote cirkel’ van Maggie Shipstead. Dan zie ik Marian Graves (gebaseerd op de bekende vliegenierster Amelia Earhart) en haar compagnon Eddie in het vliegtuigje zitten en denk ik aan het verhaal. Zou dit het ware verhaal kunnen zijn geweest over Amelia? Het maakt in principe niet uit. Dit verhaal, in een erg dik boek, is er één waar je vaak aan zult denken. Gewoon prachtig.

Greenwood – Michel Cristie

Greenwood is een familie-epos met een dikke waarschuwing aan de wereld van nu. Laten we zuinig zijn op onze bomen want de jaarringen vertellen ook over onze levens. De roman is niet eens zozeer geweldig qua schrijfstijl, maar het verhalen over de verschillende generaties van een ‘familie’ zullen je lang bijblijven.

Petite – Edward Carey

Als gepassioneerd kostuummaakster (Historique Couture) duik ik vaak in het verleden waarbij de Victoriaanse tijd en een persoon als ‘Marie Antoinette’ grote inspiratiebronnen zijn. Denk ik aan Marie Antoinette dan denk ik aan de Franse Revolutie en haar vreselijke einde. En denk ik aan de Franse Revolutie dan kan ik maar één boek bedenken dat de opkomst en de gevolgen zo indringend beschrijft dat je als het ware het bloed door de straten van Parijs ziet stromen. Het boek over Madamme Tussaud’s jeugd in Parijs en haar tijd in Versailles.

Een groots boek over een kleine ‘grote’ vrouw.

Deemoed – Szczepan Twardoch

En toen was daar ineens het boek ‘Deemoed’. Zelden was ik zo flabbergasted over een boek als over dit boek. Mooi, mooi, mooi. En bovendien qua historische kennis: een must-read met hoofdletters wat mij betreft!

Meester Mitraillette

Nog zo’n historische roman die iedereen zou moéten lezen. En houd de tissues maar gereed, want dit boek ‘komt binnen’. Deze moderne uitdrukking vind ik zelf niet zo fraai, maar het dekt wel de lading. Qua verhaal, schrijfstijl en historie echt een érg mooi boek.

Het uurwerk – Arnaldus Indridason

Tot slot de roman ‘Het uurwerk’. Een boek dat je ook niet in de koude kleren gaat zitten. Ik hoop dat ik de tijd vind het hele boek nog eens te herlezen want ik moet eerlijk toegeven dat ik een paar alinea’s heb overgeslagen. Té verdrietig, té intens. Maar daarnaast is deze historische roman zeer veelomvattend en erg mooi geschreven.