Interview Peter Verkerk

Peter Verkerk is een bekende naam op Boekrecensiesblog. Er staan namelijk al vele recensies van boeken uit de serie ‘Valadin‘ op het blog. Ook verscheen er eerder een leuke en inspirerende gastblog van zijn hand. Wat ontbreekt er nog? Precies: een interview. Tijd dus om Peter eens aan de tand te voelen over zijn uitgebreide en spannende serie, waarin stoere krijgers hun moraal hoog in het vaandel hebben staan.

Peter Verkerk – interview

De Valadin-serie draait niet alleen om avontuur en oorlog, maar ook sterk om rechtvaardigheid en de vraag hoe een eerlijk rechtssysteem eruit zou moeten zien. Waar kwam die fascinatie vandaan? 

Al heel jong heb ik me verbaasd over ons rechtssysteem. Over de bijzondere rol van advocaten, onrechtvaardige straffen en bijzondere rechten voor misdadigers. Om maar een paar voorbeelden te noemen: rechtspraak heeft het woord “recht “ en “rechtvaardigheid” in zich. Maar een advocaat is toch alleen bezig met belangenbehartiging van een verdachte en zal zelfs proberen de waarheid te verhullen of anders voor te stellen dan wat er echt gebeurd is?  Dan de straffen. Zijn die niet heel subjectief? En sterk afhankelijk van waar en wanneer de daad gepleegd wordt?  Als iemand Hitler in 1943 vermoord zou hebben, zou hij een held zijn; Zou iemand dat in 1935 gedaan hebben, een misdadiger. In sommige landen is het anno 2026 nog steeds verboden om homo te zijn en is dat ook  strafbaar. Is dat rechtvaardig?  Dan wij zelf met onze opvattingen.  Een verkoper van alcohol is een gewaardeerd lid van onze samenleving en krijgt geen straf. Iemand  die drugs verkoopt is een misdadiger. Waarom dat enorme verschil? Beide producten zijn toch schadelijk?   Dan de rechten van verdachten. Het zwijgrecht. Hoezo? Een verdachte toestaan dat hij zwijgt over het gebeurde? Waardoor de echte toedracht verborgen blijft? 

Met mijn boeken probeer ik te bereiken dat lezers even stilstaan bij, en nadenken over,  belangrijke aspecten van onze samenleving. 

In meerdere delen stel je de lezer morele vragen, zoals het principe “oog om oog, tand om tand” en zelfs het idee van “medewetendheid”. Hoop je dat lezers daar ook buiten het verhaal over nadenken? 

Ik probeer in mijn boeken uit te leggen dat oog om oog, tand om tand misschien wel veel rechtvaardiger is dan ons huidige strafsysteem. Wat geeft ons het recht om mensen jarenlang op te sluiten? Is dat niet een straf die in principe geen enkel verband houdt met de begane misdaad?  Is de misdadiger straffen met zoveel mogelijk zijn eigen daad niet veel rechtvaardiger?  Stel: een moordenaar heeft een moord gepleegd. Heeft hij door die moord te plegen moord niet als een acceptabele daad geaccepteerd? Dus waarom niet die moord ook op hem toepassen? Is medewetendheid strafbaar stellen ook niet logisch? Als je weet of kunt weten wat iemand in je omgeving gedaan heeft,  moet je dat dan niet aangeven? Ouders, partners, vrienden, familie weten toch echt wel dat er iets niet in de haak is? Door dat niet te melden maakt dat je medeplichtig. En als je het wel doet, wordt misdaad dan niet onmogelijk gemaakt?

Ik probeer mensen aan het denken te zetten met mijn boeken. Elk boek heeft één of meerdere thema’s die actueel zijn.  Ik probeer ook de discussie op gang te brengen. Als ik maar één persoon kan bereiken die over deze thema’s gaat nadenken is mijn werk al niet voor niets geweest. Bedenk hoe mooi de wereld kan zijn als mensen zich als mens ontwikkelen ( deel 1), we verkiezingen anders opzetten, waardoor we betere leiders krijgen (deel 2), ons juridisch systeem beter opzetten (deel 3), we de migratieproblematiek kunnen oplossen (deel 4), een eind kunnen maken aan racisme en discriminatie (deel 5) en buitensporige rijkdom, religie drugs en drank uit onze samenleving kunnen bannen (alle delen )?

De wereld van Valadin voelt groots en levendig, maar bevat bewust geen draken of magie. Waarom koos je voor een meer realistische vorm van fantasy? 

Ik wilde een wereld creëren die herkenbaar is. Draken of magie helpen daar niet aan mee. Mijn  lezers zullen in mijn wereld hun eigen wereld herkennen. Zo is bijvoorbeeld de boef Olrik in deel 2  natuurlijk Trump, inclusief de bestorming van het Capitool en stel ik de hamvraag  waarom verkiezingen in de huidige vorm niet werken.

De serie bevat veel politieke intriges, strategische oorlogsplannen en machtsstrijd. Hoe bereid je zulke complexe verhaallijnen voor tijdens het schrijven? 

Ik ben gevoed door de verhalen die ik vroeger in mijn jeugd las. Meestal ontwikkelen mijn ideeën zich tijdens het schrijven. Ik heb daar geen specifieke voorbereiding voor. 

Valadin, Fep en Capelle ontwikkelen zich enorm gedurende de serie. Welk personage heeft jou als schrijver het meest verrast tijdens het schrijfproces? 

De serie volgt een aantal hoofdpersonen gedurende hun hele leven. Het kan niet anders dan dat ze zich ontwikkelen, mede door alles wat ze meemaken. In het eerste deel is ontwikkeling en persoonlijke groei het centrale thema. We kunnen zoveel meer en beter dan we nu laten zien.  En leren we wel het goede? Waarom leren we op school wel rekenen en taal, maar wordt ons niet geleerd een beter mens te worden? Hoe dat er dan ook uitziet? Waarom wordt ons niet geleerd betere ouders te worden? Misschien wel de belangrijkste taak in ons leven, maar hoe goed worden we er op voorbereid?  We kunnen alles leren als we er maar voor gaan. 

Buiten Valadin, Fep en Capelle heeft Mickletin  in mijn ogen de meest verrassende ontwikkeling door gemaakt. Pas heel laat heb ik van hem één van de hoofdpersonen gemaakt.  Mickletin laat ook zien dat je kunt veranderen, zelfs als je familie is vermoord. Van slachtoffer met veel pijn en haat in zich, slaagt Mickletin er in de moordenaars van zijn ouders te vergeven en zelfs voor hen te vechten en zijn leven op het spel te zetten. Mickletin is een groot man geworden. Bij het schrijven moest ik aan het Midden Oosten denken. Als daar mensen hetzelfde zouden kunnen als Mickletin zou er eindelijk een kans zijn op vrede. 

In jouw boeken spelen loyaliteit, verraad en leiderschap een grote rol. Zit daar ook een boodschap in over de maatschappij van nu? 

Mijn hele serie is een boodschap voor onze huidige maatschappij. Iedereen ziet wel dat  zaken niet goed gaan, maar tegelijkertijd slagen we er niet in om de problemen op te lossen. We zullen dus moeten leren anders na te denken. Verkiezingen in deel 2 zijn  een mooi voorbeeld. In het algemeen denken we dat een hoge opkomst bij verkiezingen goed is, omdat dat de legitimiteit van de uitslag vergroot. Maar is dat wel zo? Is het niet zo dat hoe meer mensen er gaan stemmen, er ook meer mensen er zijn die een stem uitbrengen, terwijl ze eigenlijk niet over voldoende kennis beschikken om een goede keuze te maken? 

Om goede keuzes te maken, moet je minimaal de partijprogramma’s hebben bekeken, beraadslagingen hebben gevolgd, het cv van de te kiezen kandidaat hebben gezien en nog veel meer. Hoeveel kiezers hebben dat gedaan? Leiden minder kiezers niet juist tot een hogere kwaliteit van de uiteindelijke keuzes?

Ik zeg niet dat ik de oplossing paraat heb, maar goede leiders, loyaliteit aan de samenleving en de bereidheid om jezelf  te verbeteren zijn  wel essentieel voor een betere wereld. 

Veel lezers vergelijken de sfeer van de serie met Game of Thrones. Zie je die vergelijking als compliment, of voelt Valadin voor jou juist heel anders? 

Als een compliment natuurlijk. Game of Thrones is een hit serie. Het is natuurlijk heel mooi dat mijn boeken  daarmee vergeleken worden. Ik denk dat mijn boeken er qua avonturen ook  best veel op lijken, maar dat mijn boeken meer een boodschap bevatten.

De boeken bevatten veel actie en avontuur, maar tegelijkertijd ook filosofische gesprekken over macht, straf en verantwoordelijkheid. Hoe vind je de balans tussen spanning en verdieping? 

Ik heb na deel 1 meer spanning opgebouwd om de lezer vast te houden en niet te verliezen als het verhaal de diepte in gaat. Mede omdat mijn boeken controversiële zaken behandelen. Ik probeer mensen te bereiken en te laten nadenken over belangrijke thema’s. Maar ik neem daarin best standpunten in die voor mensen lastig zijn. Denk aan religie, verkiezingen, migratie, alcohol. Door spanning in te bouwen probeer ik mijn lezers vast te houden, zodat ze gaan nadenken over deze thema’s.  Bovendien ben ik geïnspireerd geraakt door de avonturenverhalen uit mijn jeugd. Het zou mooi zijn als mensen door mijn boeken anders durven na te denken en deze gedachten ook bespreekbaar maken. 

In deel 5 zijn discriminatie en racisme het centrale thema. Waarom heb je deze thema’s in de Valadin serie verwerkt?

In elk deel van de Valadin serie staan één of meerdere thema’s centraal. Discriminatie en racisme staan in deel 5 centraal, omdat het  belangrijke thema’s zijn. Zonder het vaak te beseffen discrimineren we immers bijna allemaa?.We maken allemaal deel uit van één of meerdere groepen. Dat kan zijn familie, vrienden godsdienst, of  zelfs een heel land. En elke groep heeft haar eigen normen en waarden, gebruiken en  cultuur. Deelnemers van die  groepen vinden daardoor andere groepen minder goed. Zouden ze die andere groepen beter vinden zouden ze immers normen en waarden, gebruiken of cultuur overnemen.

Maar dat doen we niet. We vinden die andere groep minder. En dat is discriminatie en dat minder vinden van de ander kan heel ver gaan en tot heel veel ellende leiden. Denk aan Godsdienstoorlogen, of bijvoorbeeld voetbalhooligans van Feyenoord versus Ajax en andersom.  Of denk aan hoe blanke mensen donkere mensen jarenlang – en nog steeds- als minderwaardig hebben gezien. We lossen dat pas op als we bereid zijn om elkaar beter te leren kennen, ons te verdiepen in die ander en minder star in onze eigen ideeën over die ander worden. Mickletin en Windotan geven in mijn boek daarin het goede voorbeeld.   

In de recensie wordt genoemd dat de personagelijst voorin erg helpt vanwege het grote aantal personages en families. Had je vanaf het begin al een complete wereld en stamboom uitgewerkt? 

Ik had toen ik begon nog veel meer personages bedacht, inclusief jaartallen van geboorte, overlijden etcetera. Ik heb enorm lopen schrappen om het behapbaar te maken voor alle lezers. 

Nu de serie uit vijf delen bestaat: als je terugkijkt op het hele avontuur van Valadin, welk moment of thema maakt jou persoonlijk het meest trots als auteur?

Er komt nog een zesde deel uit. Ik heb niet een specifiek moment of thema dat er uit springt. Ik heb alle boeken vanuit mijn gevoel geschreven, dus in elk boek zitten meerdere momenten of thema’s die mij  hebben geraakt. In zes delen heb ik een totale visie over de wereld proberen te beschrijven, waardoor we hopelijk de goede kant op gaan.  Een wereld zonder buitensporige rijkdom, religie, drank, drugs, oorlog, moordenaars en andere misdadigers zou toch prachtig zijn? Ik geloof er in dat het kan. Ik hoop dat  dat voor mijn lezers ook geldt en dat deze serie mensen helpt om daarover na te denken en er dan voor te gaan. Als iedereen voor zichzelf probeert om een beter mens te worden zijn we al een stuk verder. 

Alle boeken uit de Valadin serie zijn te bestellen bij peterverkerk1961@hotmail.com en o.a. bij Boekhandel van Noord op het Buikslotermeerplein in Amsterdam.