De Tuinen van licht
![](https://boekrecensiesblog.nl/wp-content/uploads/2024/07/de-tuinen-van-licht.jpg)
In De Tuinen van licht neemt Els Launspach je mee naar de 16de en 17de eeuw in Frankrijk, de Lage Landen en Engeland, het tijdperk waarin de tuincultuur echt tot bloei komt en onder meer de prachtige tuinen van Versailles worden aangelegd.
Mollet
Launspach vertelt in dit boek het verhaal van Pierre Mollet, die als zoon van de grote hovenier Claude Mollet in Parijs wordt opgeleid als zijn opvolger. Het hart van Pierre ligt echter ergens anders, en tegen de wil van zijn vader sluit hij zich als hulp van de foerier aan bij het katholieke leger om tegen de protestanten te vechten. Helaas loopt zijn avontuur binnen het leger niet zo goed af. Zijn compagnie lijdt een nederlaag en samen met een groot deel van zijn groep wordt Pierre als krijgsgevangene
De Honselaarsdijk
Na twee jaar komt Pierre plotseling vrij en besluit hij het vak van hovenier toch weer op te pakken. Hij keert terug naar Parijs, naar zijn vader, en ontwikkelt zijn talent voor het vak dusdanig dat hij samen met zijn vrouw naar Luik verhuist. Vanuit daar reist hij regelmatig op en neer naar de Lage Landen, waar hij in opdracht van stadhouder Frederik Hendrik de tuinen van de Honselaarsdijk, het op dat moment meest imposante paleis van Holland, ontwerpt. De opdracht is absoluut niet een gemakkelijke: de tuinen moeten van dusdanige aard zijn, dat zij kunnen wedijveren met die van het hof van Versailles.
Wedijveren
En dat is niet het enige waarin Pierre moet wedijveren. Ingewikkelde familiebanden zorgen ervoor dat Pierre binnen zijn familie dubbel zo hard moet werken om zichzelf te bewijzen. Die spanning loopt alleen maar verder op als blijkt dat zijn halfbroer er regelmatig met de eer van zijn harde werken vandoor gaat. Daarnaast zorgt het feit dat hij is gehuwd met een protestantse ook de nodige spanningen met zich mee binnen de Luikse gemeenschap.
![](https://boekrecensiesblog.nl/wp-content/uploads/2024/07/Panorama_VersaillesGarden.jpg)
Inkomen
Het verhaal van Pierre wordt verteld door Mathieu, een personage in het hedendaags die onlangs weduwnaar is geworden en wordt verslonden door verdriet. Om zijn gedachten te verzetten en troost te vinden kleurt hij de levens van deze historische personages in. Deze intro van het verhaal kent twee kanten; enerzijds is het alomvattende verdriet van Mathieu duidelijk voelbaar en bijna tastbaar, waardoor al snel een bepaalde compassie voor hem ontstaat. Anderzijds springt het verhaal door dit overweldigende verdriet van Mathieu ook erg van de hak op de tak, heen en weer in de tijd, en introduceert hij heel snel achter elkaar allemaal personages, waardoor ik als lezer en soms even de draad kwijt was. Ook miste ik met deze Mathieu iets van een passend slot, nadat het verhaal van Pierre was afgesloten.
Het begin van het boek zorgde er voor mij daarmee voor dat ik er echt even moest inkomen. Gelukkig maakte de rest van het verhaal dit al snel weer goed.
![](https://boekrecensiesblog.nl/wp-content/uploads/2024/07/260px-Versailles_-Bosquet.jpg)
![](https://boekrecensiesblog.nl/wp-content/uploads/2024/07/Grand_Canal.jpg)
Historische romans
Ik ben zelf een liefhebber van historische romans die goed in elkaar zitten, met name wat het historische aspect betreft. De Tuinen van licht voldoet daar zeker aan. Het is te merken dat Els Launspach haar onderzoek heeft gedaan en weet waar ze over schrijft. In de epiloog en het slothoofdstuk “Hoe het verder ging” is te lezen dat de personages uit het boek zijn gebaseerd op personen die echt hebben bestaan.
De schrijfstijl van Launspach vind ik erg sterk en bovendien ook heel passend bij een historische roman als deze. De liefde die Pierre en andere personages hebben voor de tuinen en de bloemen, planten en bomen die in deze tuinen worden aangeplant is duidelijk voelbaar, en ik als tuinliefhebber zat daardoor al snel helemaal in het verhaal.
Ook de politieke aspecten die komen kijken bij het aanleggen van dergelijke tuinen spelen een belangrijke rol in het verhaal, en ook dat is sterk en boeiend neergezet.
QR-codes
Het boek is voorzien van QR-codes, die je doorsturen naar foto’s van de tuinen, gebouwen en locaties waar Launspach naar verwijst. Hoewel ik stiekem liever de afbeeldingen in het boek zelf bewonder, denk ik dat deze manier misschien wel de toekomst gaat worden. Het gemak waarmee je tegenwoordig een QR-code scant, maakt het natuurlijk ook maar een hele kleine handeling, en de mogelijkheden zijn zo heel divers.
De Tuinen van licht
Launspach heeft met De Tuinen van licht in mijn ogen dan ook een indrukwekkend boek neergezet over de aanleg van de prachtige tuinen die in ons land, Frankrijk en Engeland zijn aangelegd. Mocht je deze zomer naar bijvoorbeeld de prachtige tuinen van Versailles bezoeken tijdens je vakantie in Frankrijk, dan zou ik dit boek zeker aanraden om voor of rondom het bezoek te lezen.
Foto’s: Wikipedia