De stille lezer

Schrijven is een vreemd vak. Je merkt pas dat je gelezen wordt als iemand toevallig iets zegt. Waarom zijn juist daarom recensies voor een auteur zo belangrijk? Precies: daarom!

Meer dan twintig jaar schrijven

Al bijna 25 jaar schrijf ik columns. Eerst voor ‘De Vrijruiter’ en paardenkrant, later voor andere websites en de laatste jaren vooral voor mijn websites. (Let op: meervoud!) In al die jaren heb ik ontdekt dat de meeste lezers vooral… zwijgen.

Reageren mag heus wel

Natuurlijk, af en toe komt er een reactie. Meestal wanneer iemand het ergens hartgrondig mee oneens is. Dat hoort erbij. Maar na een column waarvan je zelf denkt: die is goed gelukt, blijft het vaak stil.

Toch betekent die stilte niet dat er niet gelezen wordt.

Een complimentje ook…

Soms hoor ik maanden later via via dat mensen ‘De Vrijruiter’ altijd opensloegen bij mijn column. Of dat iemand zonder enige belangstelling voor paarden mijn verhalen toch met plezier las. Op mijn websites zie ik de bezoekersaantallen oplopen, terwijl de reactieruimte leeg blijft. Blijkbaar lezen veel meer mensen mee dan je als schrijver ooit merkt.

Leren leven met stilte

Dat is misschien wel iets waar iedere auteur mee moet leren leven. Je schrijft een verhaal, stuurt het de wereld in en daarna laat je het los. Je weet nooit waar het terechtkomt of wie er een glimlach om heeft gehad.

Daarom zijn recensies zo belangrijk!

Misschien is dat ook de reden waarom ik boekrecensies zo belangrijk vind. Achter ieder boek schuilt iemand die maanden, soms jaren, aan een verhaal heeft gewerkt. Een recensie is meer dan een oordeel over een boek. Het is ook een bericht aan de schrijver: ik heb je verhaal gelezen.

En geloof me, dat betekent meer dan veel mensen beseffen.

Misschien leest u dit zonder te reageren. Dat is helemaal niet erg. Maar als een verhaal u raakt, laat het de schrijver dan gerust eens weten. Soms is één oprechte reactie genoeg om weer met plezier aan een volgende pagina te beginnen.