De spiegelreactor van Andries Achterdocht

Een spannend verhaal over twee landen, taalstrijd, polarisatie en samenwerken.

De spiegelreactor van Andries Achterdocht is een nieuw avontuur geschreven door de Nederlandse auteur Robert Pilon. Het boek is door hem zelf uitgegeven.

Het boek is de opvolger van De onvoorstelbare verdwijning van Vera Voorstel. Opnieuw een fictief verhaal, geschreven voor lezers vanaf ongeveer 11 jaar en geïllustreerd door Kim Scheepmaker.

Het boek is onder andere verkrijgbaar bij Boekwinkel Het Verhaal. De opbrengst gaat naar KWF Kankerbestrijding.

Over de schrijver en illustrator

Robert Pilon is voormalig docent in het voortgezet onderwijs. Veertig jaar lang gaf hij het vak Duits. Het aanbieden van leesvaardigheid op een originele en uitdagende manier vond hij belangrijk. Daarvoor ontwikkelde hij eigen lesmateriaal waarmee hij zijn leerlingen wist te motiveren. In 2021 ging hij met vervroegd pensioen, maar het schrijven liet hem niet los.

Eerder las ik van zijn hand De onvoorstelbare verdwijning van Vera Voorstel, waarover ik ook een recensie schreef.

De spiegelreactor van Andries Achterdocht – Vormgeving en illustraties

De illustraties in beide boeken zijn gemaakt door zijn dochter Kim Scheepmaker. Zij heeft elf jaar ervaring in het basisonderwijs en werkt tegenwoordig als zakelijk tekenaar en illustrator.

Aan de uiterlijke verzorging van het boek is veel aandacht besteed. Ik ontving per post een compleet pakketje met daarin het boek, een pen, een sleutelhanger en een prachtige boekenlegger. Een leuke verrassing!

Het boek zelf is een fullcolour softcover en ziet er verzorgd uit. De spiegel op de voorkant is gemaakt van glanzend materiaal, waardoor deze daadwerkelijk op een spiegel lijkt. Een leuk detail dat goed bij de titel past.

Binnenin zijn sommige pagina’s uitgevoerd in een andere kleur. Samen met de vele illustraties maakt dat het boek speels en aantrekkelijk.

De illustraties van Kim Scheepmaker zijn eenvoudig en hier en daar minimalistisch. Ze passen goed bij het verhaal. De personages hebben herkenbare, soms wat stereotiepe kenmerken. Dat maakt ze voor jonge lezers waarschijnlijk juist gemakkelijk uit elkaar te houden. Bovendien is de bevolking van beide landen behoorlijk divers samengesteld.

Over het verhaal

Het Voorland en het Achterland. Twee landen uiteengereten door een taalstrijd in het verre verleden. De inwoners van het ene land spreken Voorlands, de inwoners van het andere Achterlands. De natuurlijke grensrivier de Voorn scheidt beide landen.

De verschillen tussen de landen zijn groot. Niet alleen de taal, maar ook de gebruiken en de manier waarop de bevolking leeft, lopen uiteen. De verhouding tussen beide landen verslechtert steeds verder. Uiteindelijk laat de president van het Achterland, Andries Achterdocht senior, een grensmuur langs de rivier bouwen. Mensen uit het Voorland zijn niet langer welkom.

Terwijl de economie van het Voorland floreert, gaat het in het Achterland steeds slechter. De bevolking begint te morren en de president wordt jaloers op zijn buurland. Er moet iets gebeuren!

Andries bedenkt verschillende plannen om zijn land er economisch weer bovenop te helpen. Daarbij deinst hij nergens voor terug. Ook zijn latere opvolger, Andries Achterdocht junior, blijkt niet bepaald zachtzinnig te werk te gaan.

Het verhaal in dit tweede boek speelt zich ongeveer anderhalf jaar na de ontvoering van Vera Voorstel af.

Andries Achterdocht heeft opnieuw een groot project bedacht: spiegels die met Kerstmis als cadeautje aan de inwoners van het Voorland zullen worden gegeven. Het is winter en dat blijkt een belangrijk gegeven. Er verdwijnen namelijk opnieuw mensen. Ditmaal worden drie Achterlanders nieuwsgierig naar een bijzondere spiegel waarop een tekst staat. Ze hebben deze spiegels gekregen als zogenaamde kerstcadeaus. Net als ze gezellig met zijn allen rond de boom zitten, wordt er op de deur geklopt en liggen er grote pakketten buiten op hen te wachten. Ze besluiten erin te stappen, met alle gevolgen van dien. Het motief hiervoor is overigens niet alleen nieuwesgierigheid. Al eerder is Viola Voorstel verdwenen en hopelijk kunnen ze haar vinden door in de spiegel te stappen.

Best wel moeilijk:

Wat precies de bedoeling is van de spiegelreactor, wordt gedurende het verhaal duidelijk. Het heeft uiteraard alles te maken met de voortdurende strijd tussen het Voorland en het Achterland.

Gelukkig loopt het verhaal goed af en wordt er uiteindelijk gezamenlijk nieuwjaar gevierd door de twee landen.

Mijn leeservaring

Net als het eerste deel is ook dit boek weer een bijzonder verhaal geworden. Je kunt de twee delen overigens prima los van elkaar lezen. Toch is het prettig wanneer je de personages uit het eerste boek al kent. Je hoeft dan niet helemaal opnieuw kennis te maken met alle namen en achtergronden.

Voorin het boek staan twee pagina’s met de namen en leuke illustraties van de belangrijkste personages. Mijn tip: leg de omslag er eventueel even naast en kijk regelmatig terug naar deze pagina’s. Dat helpt om de personages goed uit elkaar te houden.

Graag een nurcode – leeftijdsaanduiding

Wat ik bij beide boeken jammer vind, is dat een NUR-code en een duidelijke leeftijdsaanduiding ontbreken. Een leeftijd inschatten is namelijk niet zo eenvoudig. De woordspelingen en grapjes zullen ook jongere kinderen aanspreken, zonder dat ze daar alles van hoeven te begrijpen. Het verhaal zelf is echter behoorlijk spannend en bevat ook technische uitleg.

Voorlezen aan kinderen jonger dan een jaar of zes zal vermoedelijk de nodige toelichting vragen. Vanaf ongeveer tien jaar schat ik dat kinderen het verhaal zelfstandig kunnen lezen. Dat blijft natuurlijk een persoonlijke inschatting.

Polarisatie Voorland en Achterland

Wat ik vooral leuk vind, is de manier waarop in dit verhaal een ingewikkeld onderwerp als polarisatie begrijpelijk wordt gemaakt. De twee landen staan tegenover elkaar, hebben hun eigen belangen en wantrouwen elkaar. Toch blijkt uiteindelijk dat samenwerking en saamhorigheid veel meer kunnen opleveren dan voortdurende strijd.

Ook de personages zijn niet allemaal simpelweg goed of slecht. Andries dwingt bijvoorbeeld onder het mom van chantage twee Achterlanders tot medewerking. Toch krijg je als lezer ook iets mee van hun innerlijke strijd. Er is ruimte voor twijfel, geweten en begrip voor elkaars standpunten, zonder dat iedereen het met elkaar eens hoeft te zijn.

Dat vind ik een mooie boodschap voor jonge lezers. Naast spanning en avontuur komen onderwerpen als kwade bedoelingen, liefde, samenwerking en saamhorigheid aan bod.

De spiegelreactor van Andries Achterdocht – Aanrader

De A van Aanrader. Je zou bijna denken dat dit ene grapje van mij is, maar meer een verwijzing naar alle woordspelingen in het boek. Het taalgebruik is namelijk vrij eenvoudig en recht voor zijn raap, afgezien van de vele woordgrapjes, woordspelingen en ludiek bedachte begrippen. Ook als volwassene heb ik dit tweede boek van Robert Pilon met plezier gelezen.

De spiegelreactor van Andries Achterdocht is een spannend en toegankelijk verhaal waarin kinderen op een speelse manier kennismaken met onderwerpen die ook in onze eigen wereld actueel zijn. De strijd tussen twee landen, de onderlinge verschillen en het wantrouwen vormen de basis voor een verhaal waarin uiteindelijk begrip en samenwerking de boventoon voeren.

Een leuk boek om zelf te lezen, maar zeker ook om voor te lezen. En met de feestdagen in aantocht lijkt het mij bovendien een aardig cadeautje voor onder de kerstboom! En geen spiegels erbij leggen of geven hoor! 😉

Boeken van Robert Pilon zijn hier verkrijgbaar: boekwinkelhetverhaal