Het leven is een tekening – Kobe Lecompte

Deze recensie is geschreven door Sarah Morton op Nieuwjaarsdag 2026. De laatste oliebollen en nog een kleine vuurpijl door de lucht.

‘Het leven is een tekening’ geschreven door Kobe Lecompte en door uitgeverij Aspect uitgegeven, is een compact en toegankelijk boek, wat je uitnodigt om te tekenen en te schrijven. Daardoor bewuster bij jezelf en je keuzes stil te staan.
Eerder heb ik van dezelfde Vlaamse schrijver Kobe Lecompte een recensie verzorgd over zijn boek ‘De Brief’. Een verhalenbundel vanuit het perspectief van een brief op papier. ‘De Brief’ vind ik erg origineel en het staat zelfs in mijn ‘Top-10 lijst favoriete boeken van 2025′.

Het leven is een tekening

‘Het leven is een tekening’ is geen roman of verhalenbundel, maar een werkboek en tegelijk een zelfhulpboek. Echter een zelfhulpboek net zo meeslepend verhalend geschreven als een roman komt zelden voor. Ik moet bekennen dat ik zelf ook wel eens begonnen ben om levenslessen en inzichten in een boek te verwerken. Het is mij niet gelukt om er voldoende samenhang aan te geven en het te voltooien. Het was ‘all over the place’. Misschien wel interessant, maar onwerkbaar.

Kobe is niet in de valkuil getrapt om zijn boek te complex of te alomvattend te maken. Hij houdt het laagdrempelig, overzichtelijk en met de nodige humor.

Visie

Kobe Lecompte deelt zijn visie dat je allerlei zaken in het leven kunt uitbeelden; bijvoorbeeld via een tekening. Dat vind ik een mooi standpunt. Het helpt om overzicht te krijgen over pijnlijke en zware thema’s en die te verwerken. Mooi taalgebruik. Het boek begint met het thema ‘het leven als golvende beweging’ zoals ook de zee eb en vloed kent, hebben wij dit ook in onszelf een eigen ritme.

Omgaan met verdriet

Na een gelukkig huwelijk van twaalf jaar verliet Kobes vrouw hem voor een ander. Kobe heeft een manier gevonden om het verdriet te verwerken zonder dat het zijn leven beheerst. Hij besluit elke dag een kwartier in te plannen waarin hij zijn gevoelens de vrije loop laat.
Dat is een strak tijdschema wat doet denken aan een fragment uit het boek ‘Kinderland’, wat in het arme Moldavië afspeelt en waar het oudste kind haar twee jongere broertjes moet onderhouden, omdat de ouders naar het buitenland zijn om daar te werken. Allen missen ze hun ouders zeer. Maar dit zusje besluit net als Kobe dapper om het verdriet een duidelijke plek te geven in de dagindeling:

Niet huilen, we hebben werk te doen. We maken een rooster. Tijd om te huilen om acht uur ’s avonds. Dat is beter zo. Ik kan toch ook niet zomaar beginnen te huilen net wanneer jullie honger hebben en ik moet koken?

De recensie is hier te lezen:

Het leven is een tekening

Kobe vertelt dat hij, hoewel hij anders niks met tatoeages heeft, een knop heeft laten tatoeëren waarbij hij zijn emoties ‘aan’ en, na afloop weer ‘uit’ kan zetten! Hij spoort je aan om zelf een manier te vinden die bij je past om je emoties te uiten.

Hoe lang rouwt een hert?

Over rouw en verlies stelt hij een interessante vraag. ‘Hoelang rouwt een hert bijvoorbeeld na het verlies van een partner?’ Hij denkt misschien een paar dagen en daarna gaat ie weer verder. Als een hert zich bezeert, trekt hij zich terug of neemt een modderbad om te helen. Waarmee hij bedoelt dat we als mens ver van de natuur zijn verwijderd.
Site-note: Een dier en zeker een prooidier zal niet snel ‘klagen’ over pijn omdat het gevaarlijk is om pijn te tonen. Terwijl ik deze recensie schrijf, zie ik een bericht voorbij komen over een edelhert dat bij een achtervolging door wolven een wond aan zijn been oploopt (vastgelegd op een wildcamera) maar na drie weken nog steeds in leven is; de wond is aan het genezen.

Gewoonten

Kobe spoort ons aan om ‘slechte’ gewoonten te bekijken en te vervangen door gezonde gewoonten. Zo heeft hij zijn favoriete T.V. serie die hij al in zijn jeugd volgde dus ingeruild voor meditatie.

Werk en zingeving

Veel mensen denken: “Moet ik nu mijn hele leven werken? Is dit nu alles !?” Terwijl anderen hun werk en carrière boven alles zetten. Kobe legt uit dat je zingeving overal uit kunt halen; uit je baan zelfs ook als het niet je droombaan is: ‘Je hoeft het niet uit te zitten maar kunt het als een speelveld zien voor je eigen ontwikkeling. Als je gaat wachten op je pensioen, heb je het leven niet begrepen, stelt hij met reden.
Water is ook bedoeld om te bewegen en niet om stil te blijven staan. Dan bederft het. Het moet stromen. Zo is het leven ook . Het is een golvende beweging.‘
Kobe komt met nog meer thema’s; mededogen; relaties; ook opmerkzaamheid in hoe jij jouw ‘eigen omgeving’ ervaart en daar bewust beter mee om kan gaan. Aan het eind van elk hoofdstuk spoort hij aan om een tekening te maken.

Kobe noemt mededogen: ‘Dat is voor mij het mooiste woord en het belangrijkste. We komen allemaal voort uit iets andere cellen; soms heel andere ouders; heel andere gemeenschappen; andere stijl van opvoeding. Dat is boeiend! En niemand is dan hetzelfde ! Het is een mix. De melange van verschillende eigenschappen met diverse karakters. Allen hun eigen waarheid en overtuigingen.’

Afstand nemen tot een probleem

Als je een probleem ergens mee hebt, bijvoorbeeld met een taak waar je tegenop ziet of een lopende kwestie met iemand anders helpt het om er eerst letterlijk afstand te nemen om het beter te overzien.
Een mooi verhaal eigenlijk een metafoor is die van twee cowboys, die een probleem hebben met elkaar. Ze gaan naar buiten om het uit te vechten. Het uitpraten, daar geloven ze niet in. In het Wilde Westen heeft het pistool het voor het zeggen. Allebei lopen ze naar achteren om overzicht te krijgen. Vervolgens beseffen ze beiden dat als ze afstand houden het probleem met elkaar in feite opgelost is.
De auteur besloot, met dit verhaal in gedachten, dat een probleem soms te zwaar is en veel te pijnlijk om te dragen. Letterlijk afstand nemen van een situatie en dat het geleidelijk de situatie onder ogen zien het vaak leefbaar maakt.

Het leven is een tekening – leeservaring

Op de cover van het boek prijkt een markante foto. Je ziet Kobe zelf met een getekend potlood in zijn hand. Hij straalt zacht. Dat maakt de cover herkenbaar en uitnodigend.
Kobe voorziet in herkenbare voorbeelden. Zoals met die scheiding na 12 jaar huwelijk. Vele mensen kennen dit. Een vriend van mij heeft iets vergelijkbaars meegemaakt. Deze voorbeelden zouden voor mij wel iets beeldender en verhalender geschreven mogen worden. Neem de lezer maar mee in het verhaal, in plaats van het enkel mee te delen. Hoewel natuurlijk deze wending in zijn leven alleen al door het benoemen voor de meesten zeker invoelbaar zal zijn.

‘Het leven is een tekening’ van Kobe Lecompte is een zeer leesbaar vlot geschreven zelfhulpboek; werkbare, korte hoofdstukken zonder eindeloze filosofische verhandelingen.
Een vriend zei me “Houd dat boek nog even hier ok? Ik heb er zin in om er iets mee te gaan doen.”
Bij deze beloof ik het boek voorlopig te houden.