Dàg hittegolven, Hallo Herfst!

Een tijdje geleden schreef ik een blog over hoe ik een hittegolf overleefde. Niet veel later volgde er nog één: Voorbereiden op de volgende hittegolf. Wat was ik toen nog optimistisch. Ik dacht echt dat het daarna wel weer voorbij zou zijn. Niet dus. Er kwam nóg een hittegolf. En nog één.

En daarna raakte ik de tel kwijt

Hier in Nederland klagen we graag over het weer. Meestal omdat het regent. Dit jaar is het precies andersom. Bosbranden in het zuiden van het land, rook boven de steden, akkerbranden op het platteland.

Natuurlijk besef ik heel goed dat wij het nog lang niet zo zwaar hebben als mensen in andere landen. Daar zijn complete dorpen en natuurgebieden verdwenen. Dat zet onze klachten gelukkig wel in perspectief. Maar warm… Dat is het wel.

“Vier hittegolven,” zei ik laatst tegen mijn zus.

“Nee hoor,” antwoordde ze. “Zeven.”

Zeven?

Blijkbaar zijn we ergens onderweg gestopt met tellen.

En het gekke is: je went er nog aan ook

Mijn dochter vertelde dat het in haar appartement weer 31 graden was.

“Kun je dan nog wel slapen?” vroeg ik.

“Nauwelijks,” zei ze. “Maar je went eraan.”

Of dat echt zo is, weet ik niet. De hitte doet ook iets met je hoofd. Laatst kreeg ik opeens de vreemdste berichten van een vriendin. Ik begreep er helemaal niets van. Even later kwam het verlossende bericht.

“Sorry! Ik dacht dat ik met iemand anders aan het appen was!”

Gelukkig. Ik begon al aan mezelf te twijfelen. En dan de pakketjes die ik verstuurde. De ene klant bestelde een middeleeuwse schort. De andere een naaipatroon. U raadt het al. De één kreeg het patroon. De ander de schort. Twee compleet verkeerde pakketjes.

Gelukkig konden we er samen om lachen, maar op dat moment had ik het liefst onder mijn bureau gekropen. Ach… We geven de hitte gewoon de schuld.

Maar wat heeft dit allemaal met Boekrecensies Blog te maken?

Eigenlijk maar één woord. Herfst. Ik kan er niet op wachten.

Ik dacht altijd dat ik de enige was die blij werd van een frisse wind, regen tegen de ramen en een grijze lucht. Blijkbaar niet. Geef mij maar een wandeling door het bos, met de honden door de wind en de regen. Thuiskomen met rode wangen, natte schoenen en twee stinkende honden die meteen op hun kleed in slaap vallen. Dan een grote mok koffie of thee. Een dekentje.

En natuurlijk… Een goed boek. Want eerlijk is eerlijk: lezen voelt in de herfst gewoon anders. In de zomer lees ik ook wel eens een boek in de tuin. Maar een spannend verhaal terwijl buiten de regen tegen de ramen tikt? Dat blijft onovertroffen.

En dan die kleuren

Iedereen droomt van azuurblauwe zeeën, witte stranden en wuivende palmbomen. Prachtig hoor. Maar geef mij maar bordeauxrood. Roestbruin. Diep donkergroen. Cognac. Gouden bladeren. Pompoenen. Halloween. Kaarsjes.

En langzaam vooruitkijken naar Kerstmis. Ik dacht dus echt dat ik een beetje vreemd was. Tot mijn dochter zei:

“Mam, daar bestaan complete Facebookgroepen en Instagram-accounts voor!”

En inderdaad.

• I Hate Summer
• Loving Autumn
• Autumn Vibes
• Hello Autumn
• Sweater Weather
• Cozy Living
• Autumn Lovers.

Er blijken duizenden mensen te zijn die net zo uitkijken naar de herfst als ik. Dat voelt toch een stuk minder vreemd.

De komende weken ga ik op Boekrecensiesblog daarom volop aandacht besteden aan boeken die perfect passen bij dit seizoen.

Verhalen om lekker mee weg te kruipen. Mysteries die nog spannender worden als het buiten waait. Romans waarbij je vanzelf een kop warme chocolademelk wilt pakken. En misschien zelfs een paar echte herfstklassiekers. Dus…

Ben jij ook zo toe aan de herfst?

Pak alvast een leeslijst. Zoek een lekkere stoel uit. Zet de koffie, matcha of thee maar klaar. Nog heel even… Kiezen op elkaar, de laatste bloody hell hitte dagen trotseren… Daarna kunnen we eindelijk weer zonder schuldgevoel een hele middag verdwijnen in een goed boek.

En kijk eens naar buiten… Volgens mij vallen de eerste blaadjes al van de bomen. Al ben ik bang dat dat vooral door de hitte komt.. Laat de herfst maar snel beginnen.