Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?

‘Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?’ is geschreven door Pim Lammers en van tekeningen voorzien door Nadia Meezen. Het vrolijke kinderboek is uitgegeven door Querido en voorzien van een prachtige hardcover met schutbladen die zijn versierd met allemaal ingekleurde vierkantjes. Het boek ziet er fraai en mooi verzorgd uit.

Nadia Meezen

Wat het eerst opvalt aan dit kleurrijke kinderboek (leeftijd vanaf acht jaar, ideaal: groep 4 – groep 5), zijn de leuke tekeningen van Nadia Meezen, sorry Pim Lammers…

Haar stijl is consequent en echt heel schattig. De mensen hebben allemaal flaporen van hier tot Tokio, kleine ogen en kijken verbaasd en tevreden. De verhoudingen van de mensen tot elkaar zijn absurdistisch, maar dat maakt het nu juist zo leuk. Zo is een ijsverkoper in een ijscokraam immens groot, waarschijnlijk is dit vooral hoe het meisje dit ervaart. Ook een tekening van moeder tijdens een boekenclubje is duidelijk getekend vanuit het perspectief van het kind, erg knap gedaan. Het is een soort naïeve stijl die van jong tot oud zal aanspreken. De tekeningen ondersteunen het verhaal.

Pim Lammers

Pim Lammers is een Nederlandse auteur. In 2017 verscheen zijn eerste prentenboek ‘Het lammetje dat een varken’ dat met illustraties van Milja Praagman, het allereerste Nederlandse transgender-prentenboek was. In 2018 werd het boek bekroond met een Zilveren Griffel en daarmee werd Lammers op 24-jarige leeftijd de jongste winnaar van een Zilveren Griffel ooit. Naast kinderboeken schrijft hij ook voor volwassenen. Op Bol.com zie je een groot aanbod van zijn boeken, tip voor de feestdagen zou ik zeggen.

Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?

De titel van het boek slaat op het allerlaatste verhaal in het boek. De titel vind ik zelf minder fraai maar het maakt op zich de lezer wel nieuwsgierig en geeft ook de vrolijkheid van het boek goed aan. Verhalen… nee het zijn eigenlijk meer gedichten die verhalend zijn. Het ene hoofdstuk rijmt wat beter dan het andere, het doet er op zich niet zo veel toe. De verhalen, zo noem ik het maar, lezen makkelijk en hebben allen een boodschap of puur voor het vermaak. Ik denk dat kinderen deze verhalen erg leuk zullen vinden want er komen ook onderwerpen voorbij zoals vriendschappen, verliefd zijn, bang in het donker en veel over het gezin en avonturen.

Modern met hoofdletters

De verhalen zijn modern. Zeer modern. Een jongen heeft twee papa’s en er komt nog een broertje bij. Op de tekening liggen ze samen tussen de pappa’s in. Onder de mensen in het boek is een grote diversiteit. En een meisje in haar boomhut komt er achter dat er nog erg veel ruimte in huis over is. Zus is gaan studeren, oma woont ook in een veel te grote boerderij en ze schrijft dan ook naar de minister-president dat de grenzen open mogen; ‘laat die mensen maar door. Slaapplekken, eten , drinken , tv- avondjes en heel veel liefde, daar zorgen wij wel voor’.

Levenslessen

In ieder verhaal is wel een levensles. Soms zul je als voorlezer even een wenkbrauw optrekken, maar de insteek is in ieder geval heel positief en vrolijk. Zo antwoordt pappa, op een vraag over de reden van ons bestaan: ‘gewoon lekker genieten, dáár gaat het om in dit leven’.

‘Liefde’ lijkt vooral het hoofdthema van het boek. Het verhaal over een meisje dat afscheid neemt van overleden moeder tijdens een begrafenis (of crematie) is heel ontroerend, de tekening is prachtig.

Tot slot ook nog een paar erg grappige en leerzame verhalen over een vlinder, pinguïns, een gans en de babygeitjes.

Al met al een kinderboek dat bijzonder origineel is, hyper modern en mooi is geïllustreerd.