Gevonden voorwerpen – Over estrades, oorlepels en putgalgen

‘Gevonden voorwerpen’ is geschreven door Annemarie Vels Heijn, Frans van der Avert, Caroline Bunnig, Judikje Kiers, Epco Runia en Fieke Tissink. Het boek is uitgegeven door Waanders Uitgevers, Zwolle.

Gevonden voorwerpen

Een prachtige, bijna vierkante hardcover! Niet het formaat van de grote koffietafelboeken die ik van Waanders Uitgevers gewend ben, maar een handzaam formaat en bovendien niet al te dik. De cover maakt meteen nieuwsgierig. Want wat zijn in vredesnaam oorlepels? Brrr… En putgalgen? Zijn het woorden om een gezellig potje galgje mee te spelen, of gaat het hier toch om voorwerpen die we tegenwoordig niet meer kennen?

Vele onbekende voorwerpen uit het verleden

Na de inleiding volgt een alfabetische lijst met maar liefst 65 voorwerpen. Eenmaal in het boek krijgt ieder voorwerp twee pagina’s de ruimte. Daarop zien we een of meerdere kunstwerken waarop het betreffende voorwerp is afgebeeld, met daarnaast een uitgebreide uitleg. De schrijfstijl is deskundig, zoals je van ervaren museumprofessionals mag verwachten, maar tegelijkertijd heel toegankelijk en vooral leuk om te lezen.

En één schilderij als bewijs is blijkbaar niet altijd genoeg. Regelmatig wordt hetzelfde voorwerp op verschillende kunstwerken getoond en soms zelfs als los object afgebeeld. Dat maakt het extra interessant. De prachtige kleurenfoto’s laten je bovendien heerlijk verdwalen in de schilderijen. Je gaat vanzelf beter kijken en ontdekt details die je anders waarschijnlijk helemaal niet zouden zijn opgevallen.

Mijn leeservaring

Mijn persoonlijke mening? Ik ben geen kunstkenner. Ik kan kunst waarderen, maar bekijk schilderijen toch vooral met de ogen van een geïnteresseerde leek. Juist daarom vind ik dit boek zo leuk. Het is absoluut niet alleen bedoeld voor mensen met veel kunsthistorische kennis. Integendeel! Het is een boek dat je leert kijken, je nieuwsgierig maakt en je regelmatig verrast. En jawel, een aantal voorwerpen kende ik zelfs al. Kijk, dat is toch mooi meegenomen!

Beter kijken!

Maar het leukste is misschien wel dat je na het lezen van een stukje ineens heel anders naar alledaagse dingen gaat kijken. Mijn man las het boek namelijk ook en vroeg op een gegeven moment: ‘Ga je voortaan op de tafel zitten als je borduurt?’

Ik keek hem nogal verbaasd aan. Wat bedoelde hij nu weer? Pas een paar dagen later viel het kwartje. Op een van de pagina’s staat namelijk een afbeelding bij het onderwerp ‘Kleermakerstafel’. Daarop zie je kinderen en volwassenen die gewoon óp een tafel zitten te borduren of ander handwerk te doen. Met grote lappen stof op schoot. In de begeleidende tekst wordt uitgelegd waarom dat vroeger zo gebeurde. Het was een prettige houding om langere tijd vol te houden en bovendien voorkwam je zo dat de grote lappen stof over de grond sleepten.

Aha! Dat moest ik natuurlijk even uitproberen. Een dag later riep ik mijn man voor de koffie. Hij trof mij vervolgens boven op de tafel aan, gezellig met mijn handnaaiwerk. Zijn verbaasde gezicht was goud waard. Hij moest er hartelijk om lachen. En zo heeft dit boek niet alleen mijn kennis vergroot, maar ook voor een vermakelijk koffiemoment gezorgd.

Gevonden voorwerpen – cadeautip voor de feestdagen

Gevonden voorwerpen. Je leert iets nieuws, je kijkt met andere ogen naar kunst en ondertussen word je regelmatig aan het lachen gemaakt. Het is een boek om af en toe even open te slaan, een paar pagina’s te lezen en je te laten verrassen. En wie weet ontdek je daarna in een museum ineens een voorwerp waarvan je de naam én de geschiedenis kent.

Een bijzonder leuk en origineel boek, dat wat mij betreft ook heel geschikt is als cadeau voor de komende feestdagen. Voor kunstliefhebbers, nieuwsgierige lezers, handwerkliefhebbers en eigenlijk iedereen die graag iets nieuws ontdekt. Een schot in de roos wat mij betreft. Want hoe vaak krijg je de kans om tijdens het lezen ook nog iets te leren over oorlepels, putgalgen en kleermakerstafels?

Ook leuk: deze woorden en voorwerpen weer herintroduceren!

Zo, en nu ga ik verder borduren óp mijn kleermakerstafel. Met in de buurt een blauw lint, wat goudleer, een kluwenmandje en natuurlijk een naaikussen. Wel een heel gedoe als ik tussendoor van tafel moet om naar de secreet te gaan. En als het straks donker wordt, neem ik gewoon mijn snotneus mee. Je weet maar nooit wanneer je die nodig hebt!