Jacomien

Lezen heb ik, voor zover ik mij kan herinneren, altijd veel gedaan. In mijn lagere schoolperiode waren dat vooral series, zoals Pinkeltje, De Kameleon, Pietje Bell, Dik Trom, Snuf de Hond en Daan en Sietze, uiteraard naast de wekelijkse Donald Duck en de Tina. Eenmaal op de middelbare school veranderde dat in het lezen van vooral verplichte boeken die ook op de leeslijst voor het examen stonden. Schrijven hoorde daar toen ook al bij, al kan ik naar alle eerlijkheid melden dat ik er niet in uitblonk.

Reeds op de middelbare school heb ik ontdekt dat geschreven werk de schrijver daarvan onder een vergrootglas legt. Er zijn altijd mensen die er iets van vinden en het ook nodig vinden om daar dan iets van te zeggen. Een goed geschreven stuk dat qua inhoud veel lof oogst kan door een kritische lezer worden afgekraakt vanwege het vergeten van een komma of een aanhalingsteken.

Bovenstaande is voor mij lange tijd een reden geweest om mijn geschreven werk niet onder mijn echte naam te publiceren. Een experiment en een idee dat natuurlijk helemaal niet werkt. Een negatieve reactie blijft immers altijd een negatieve reactie, ook als je echte naam er niet onder staat. Dat geldt ook voor positieve reacties en beoordelingen. Twee keer is er een kortverhaal van mijn hand gepubliceerd, maar mijn echte naam staat er niet onder.

In de hoop op meer zelfvertrouwen omtrent mijn schrijfwerk heb ik bij de Schrijversacademie twee opleidingen gevolgd en met succes afgerond. Mijn voornemen om een thriller te schrijven is echter gestrand vanwege tijdsgebrek en zelfkritiek. Het grootste deel van het geschreven (thriller) werk schuif ik namelijk in de digitale prullenbak of verdwijnt na het uitprinten alsnog in de papierversnipperaar. 

Naast het lezen van boeken, het schrijven van recensies, artikelen, SEO-teksten, blogs, columns en verhalen en het afnemen van interviews voor deze website, maak ik samen met Wendy Wenning de tweemaandelijkse nieuwsbrief voor vrouwenthrillers.nl. Dat vind ik erg leuk om te doen, en het is voor mij een mooie manier om steeds op de hoogte te zijn van de nieuwste vrouwenthrillers die uitkomen. Omdat ik het ook leuk vind om met de computer bezig te zijn, ligt het beheer van deze website grotendeels in mijn handen, dat geldt ook voor het Instagram-account.

Mijn levensmotto;

‘Het belangrijkste eerst, en de rest komt later’, breng ik dagelijks in de praktijk.

Een kleine greep uit mijn persoonlijk leven naast mijn schrijfambities:

  • getrouwd
  • moeder in een mannengezin
  • wonende in het midden van het land
  • melkveebedrijf
  • twee bejaarde katten
  • een hond (welsh corgi pembroke)
  • Muziekliefhebber; o.a. Kensington, HAEVN, OneRepublic, Imagine dragons
  • Formule 1
  • Sherlock Holmes
  • Thee met Tony Chocolonely (orange wikkel)
  • zoete witte wijn
  • blokjes belegen kaas
  • goed boek