Interview met Leendert Jan van Doorn

Beste Leendert Jan van Doorn, we vinden het fijn dat u wilt meewerken aan een interview voor de website boekrecensiesblog.nl

Het boek ‘Flippo en het spel om de knikkers’ heb ik met veel interesse, en tevens in een sneltreinvaart gelezen. Op de achterflap staat dat het boek leest als een thriller, en zo heb ik dat ook ervaren.

Kunt u iets vertellen over uw loopbaan/carrière voor uw schrijverschap? En wanneer besloot u dat het tijd was voor een boek?

Vanaf 1993 tot zo’n beetje halverwege 2014 ben ik ondernemer geweest. Samen met een aantal mensen heb ik 3 bedrijven opgezet. Het heeft erg lang geduurd -inzicht komt met de jaren en bij mij niet in hoog tempo- voordat ik er achterkwam dat ik vooral de startfase van een bedrijf erg leuk vind. Het uitwerken van een idee, het zoeken naar, en vinden van het juiste businessmodel.
Mijn kracht ligt niet in het aansturen van een bedrijf. Achteraf bezien kan ik zeggen dat ik bij alledrie de bedrijven te lang ben blijven hangen. Nadat ik een jaar gestopt was met werken, besloot ik aan een roman te beginnen. Omdat er uiteindelijk natuurlijk ook munten moeten rollen om de huur en dat soort futiliteiten te betalen, heb ik de roman even onder mijn bed geschoven en ben ik “betaald” gaan schrijven.

Hoe bent u in contact gekomen met Storyadventures Publishers?

Voordat ik begon met het Flippo-boek een aantal uitgevers benaderd. Die lopen niet echt over van ondernemersschap, althans, de uitgevers die ik benaderd heb niet. Samengevat kwam het er op neer dat ik maar eens terug moest komen als ik klaar was en dat ze dan zouden kijken of ze het uit wilden geven.
Het ondernemersbloed kruipt toch waar het niet gaan kan en ik besloot een aantal mensen te benaderen om met elkaar een uitgeverij op te zetten. Mensen met veel ondernemerservaring, met veel kwaliteit en de bereidheid om te investeren. Op die wijze is Storyadventures Publishers tot stand gekomen. 

Flippo en het spel om de knikkers leest als een spannende thriller. Aan schrijfervaring geen gebrek is mijn eerste gedachte. Toch kan ik online geen andere boeken van uw hand vinden. Klopt het dat dit boek uw debuut is?

Het is niet mijn eerste boek maar wel het eerste boek dat “gewoon” uitgegeven wordt. 

Het levensverhaal van Hans Zandvliet is met respect geschreven en diverse namen zijn omwille van de privacy veranderd. Voor mij persoonlijk is dat een pluspunten aan het verhaal deed dat verder niets af. Toch kan ik mij voorstellen dat lezers graag het naadje van de kous willen weten. Krijgt u daar vragen over?

Nog niet. Ik heb wel berichten ontvangen van lezers die de echte namen achterhaald hadden.

Aan dit boek gingen heel wat wandelingen met Hans Zandvliet vooraf. Op de foto zie ik een hond. Van Hans neem ik aan, heeft u zelf ook huisdieren?

Ik heb drie kinderen. Groot voordeel ten opzichte van huisdieren is dat zij zichzelf op enig moment uitlaten en voor hun eigen eten zorgen. Zack, de hond van Hans, is overigens wel een heerlijk vrolijk beest.

Heeft u de gesprekken opgenomen, of besloot u om na iedere wandeling alle verkregen informatie meteen op te schrijven en later uit te werken?

Ik geloof dat ik één keer een gesprek heb opgenomen. Ik heb het nooit afgeluisterd. Het was beter en vooral efficienter geweest als ik na ieder gesprek de notities direct had uitgewerkt. Er zat vaak een aantal dagen tussen en dan blijkt dat je handschrift beroerd is en je geheugen matig. Voordeel is geweest dat ik daarom veel voorvallen meerdere keren moest bespreken en zo is er waarschijnlijk uiteindelijk meer informatie bovengekomen.

Nu even over het schrijven zelf. Heeft u een vaste manier van werken, gebruikt u een pen en een schrift of tikt u het hele verhaal in Word of een ander programma. Schrijft u op vaste vooraf geplande tijden en dagen, of is het wachten op de schrijfflow? 

Laat ik beginnen met die schrijfflow. Daar kun je niet op wachten. Ik in elk geval niet. Het is heel eenvoudig om pen en papier te pakken en te gaan schrijven. Als de goden je goed gezind zijn kom je in die flow, maar vaak is het gewoon een beetje ploeteren.
Ik schrijf het liefst in een ruitjesbloc met een groene fijnschrijver, eventueel een rode. Niet heel erg praktisch, uiteindelijk moet je ‘t toch zo’n laptop inkloppen, maar met zo’n fijnschrijver heb je, op sommige momenten, echt het gevoel dat je aan het schrijven bent Ik schrijf tussen ‘s morgens 5.00 en 11.00 uur. De uren daarna is ‘t meestal prutsen.

Onder de recensie van het boek ‘Flippo en het spel om de knikkers’ staat op onze website een reactie van Hans Zandvliet. Hij schrijft dat iedereen die dit boek koopt het project DinkaKids in Tanzania ondersteunt. Kunt u hier iets meer over dit project vertellen?

Zeker. Kimberly, de dochter van Hans, is met haar partner Erick in 2010 een school gestart in Tanzania. Gestart met 14 leerlingen, inmiddels wordt er les gegeven aan bijna 200 kinderen. Naast onderwijs biedt DINKA aan een groot aantal kinderen ook onderdak. Het is prachtig dat iemand haar veilige luxe leventje in Holland achter zich laat en zich volledig inzet voor die kinderen. En het is ook prachtig dat we vanuit de opbrengsten van het boek de dochter van de hoofdpersoon mogen helpen met haar project.
Lees meer over stichting DINKA, Dutch INitiative Kids Africa

Tot slot, zijn er ambities, staat er een nieuw project in de planning of bent u alweer bezig met een nieuw boek?

Ik ben inderdaad al weer bezig met een nieuw boek en er liggen nog twee ideeën. Mijn voorkeur gaat er echter naar uit om na dit boek mijn eigen roman af te ronden.
Een “eigen roman”, dat is van een andere orde hoor!


Groet, Leendert Jan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *